مهدى مهريزى و على صدرايى خويى

244

ميراث حديث شيعه

مزيل وزرى از أوزار « 1 » آثام وكفارت « 2 » گناهى از گناهان است ؛ چنانچه مؤيد اين معنى ، مروى است كه چون آيهء « 3 » « مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ » « 4 » نزول فرمود ، أبا بكر گفت : كيف الفرح بعد هذه الآية . حضرت نبوي عليه السلام فرمود كه : « غفر اللَّه لك يا أبا بكر ، ألست تمرض ؟ ألست تصيبك الأذى ؟ ألست تحزن ؟ فهذا ما تجزون به » « 5 » يعنى : آمرزش خداى برتو باد اى أبا بكر ! نه آخر بيمار مىشوى ؟ نه « 6 » آخر به مصيبت‌ها مبتلا مىگردى ؟ نه هر وقت « 7 » از حوادث روزگار اندوه مىيابى ؟ « 8 » اين جمله ، جزاى سيّئات شماست كه مؤمنانيد . « 9 » وبىشك اين امر ، واسطهء آن شود كه بنده در حال رؤيت مكاره وبليّات اين جهان فانى ، رقاب خود را از قيد عذاب آن جهانى ، خلاص يابد ونعيم وشادمانى جاودانى را ملاحظه فرمايد واز اين معنى ، أو را بهجتى روى نمايد كه با وحشتي كه نفس ، بدان مفطور است مقاومت كند تا صدمات احزان ، أو را در ورطات فزع وفغان نيندازد « 10 » وغولان كرب وملامت ، أو را « 11 » از نهج شرع حضرت رسالت ، بيرون نبرند . پنجم كمال محبّت حق - جلّ شأنه - وبىشك اين امر ، موجب استغراق سرّ بنده گردد در تحصيل رضا ومطلوب حضرت محبوب وفراغ خاطر وى از محبّت جميع مألوف ومرغوب وچون اين حال دست دهد ، تلاطم أمواج عشق ، كشتى مراد « 12 » أو را در درياى مراد دوست ، غرق گرداند ، تا مراد أو را عين مراد خود داند ودر حين ورود بلا ونزول قضاى كلمهء « كلّما يفعل المحبوب محبوب » برخواند واز شرّ شكايت واعتراض ، نطقاً وقلباً محفوظ ماند .

--> ( 1 ) . ف : + / و . ( 2 ) . ف : كفاره . ( 3 ) . ف : + / كريمه . ( 4 ) . سورهء نساء ، آيهء 123 . ( 5 ) . مسند أحمد ، ج 1 ، ص 11 والمستدرك على الصحيحين : ج 3 ، ص 74 : « غفراللَّه لك يا أبا بكر ؛ ألست‌تمرض ؟ ألست تنصب ؟ ألست تحزن ؟ ألست تصيبك اللواء ؟ قال : بلى . قال : فهو ما تجزون به » . ( 6 ) . م : - نه . ( 7 ) . ف : وقتي . ( 8 ) . ف : مىرانى . ( 9 ) . ف : - كه مؤمنانيد . ( 10 ) . ف : نيندازند . ( 11 ) . ف : - را . ( 12 ) . ف : مرام .